Home / Windsurfen

Kroatië 2011

2008 | 2009 | 2010 | 2011

De 4e keer met alle planken op het dak naar Kroatië. Dit keer met een helmcamera voor het schieten van heel wat mooie plaatjes.


^ Klik op de afbeelding voor het hele filmpje

De Bic Hardrock is vervangen door een F2 Orbit. Alhoewel vrijwel gelijk qua lengte en volume (2m80, 130l), is de F2 veel levendiger en loopt niet zo op rails als de Bic dat doet (kan bij veel wind angstaanjagend zijn). Het zeil Equipe Race 7.5 is vervangen door een Hot Sails Crossfire 6.7, deze is aanzienlijk lichter te varen, alleen al door het ontbreken van de cambers. Bovendien kan de Hot Sails op een veel lichtere mast gevaren worden, dus niet de loodzware Rotho van weleer.

Info

Dag 1 | 24 juli

De vorige dag waren we laat in de middag aangekomen, dus dit was de eerste echte dag. Ik was net mijn P7 5.4 aan het optuigen om te kijken of de reparatie van de onderste zeillat-hoes goed was gegaan. Deze wilde ik iets korter hebben, om het zeil goed te laten roteren: doordat het zeil eerder losliet op de naad van de masthoes, is er een rare knik ingekomen zodat de zeillat tot ver voorbij de mast steekt, waardoor roteren zeer slecht ging. Helaas, de reparatie door de zeilmaker was niet goed gegaan, want de zeillat kwam dwars door de afstopping heen. Kunnen ze dan helemaal niets, stelletje prutsers? Hoe moeilijk kan dat nou zijn, een zeillat-hoes inkorten?

Maar goed, omdat ik toch al de P7 5.4 had opgetuigd, als eerste aan de slag met de F2 Orbit. Dat ging als een speer en deze loopt op 'rails', maar gelukkig minder erg dan de Bic Hardrock. Wanneer je overpowered bent met zo'n rails-board, gaat het dan wel (erg) hard, maar je verliest controle, je hebt het idee dat het board er met jou vandoor gaat. De wave-vin eronder was niet echt een succes: het board liep geen hoogte en ging van de ene spinout naar de andere.

Toen het echt begin te waaien, al snel overgestapt op de F2 Air. Het zeil een beetje bijgetrimd, iets meer downhaul gegeven zodat er iets van loose leech ontstaat. Door het zeil minimaal op te spannen, merk je dat deze power geeft (maximale down- en outhaul resulteert in een zeil met totaal géén vermogen, weet ik van vorig jaar). Maar te weinig downhaul laat het drukpunt naar achteren lopen als je overpowered bent, dus ergens moet je een optimum vinden.

Toen de 5.4 overpowered werd, maar overgestapt op de Ezzy 4.5, ook met de F2 Air. Met de 4.5 had Ion hiervoor ook al even gesurft. Ion heeft het goede gevoel, maar als het harder waait, heeft hij niet geduld om even te wachten tot het zeil zich in de wind gericht heeft, waarna je relatief makkelijk het zeil eruit kan trekken. Ook met de trapeze surfen is iets wat hij ook moet leren. Door de giek lekker laag te zetten, kan hij makkelijk in- en uithaken waardoor je het vertrouwen krijgt dat het goed komt. Maar enfin, we zullen zien hoe ver hij komt deze vakantie. 's Morgens vroeg, toen het nog niet zo hard waaide, heeft Imme het ook nog geprobeerd op de Viper. Het lukt haar al iets beter maar ze heeft nog een lange weg te gaan.

De Ezzy was met de Air een heerlijke combinatie, zeker als je de mastpositie helemaal naar achteren schoof. Erg levendig, zeer veel controle en erg licht aan je voeten; en geen rails-gevoel. Het zeil is ondanks zijn leeftijd nog fantastisch: voelt erg licht aan, veel voortstuwing en overpowered blijft het drukpunt exact op dezelfde plaats. Het lekkerste zeiltje wat ik ooit heb gehad en ooit nog zal hebben? Lekker chop-hoppen en zo, heerlijk, heerlijk. Later eventjes, toen het iets minder was, weer teruggeschakeld naar de F2 Orbit + P7 5.4: makkelijk als je twee setjes compleet tot je beschikking hebt.

Een lekkere eerste dag, een voorbode voor heel wat moois?

Dag 2

's Morgens vroeg werd ik wakker van de - Wind: de Burra beukte op het huisje. Omdat ik dacht dat het nog lang zou duren, ging ik rustig ontbijten, en dat was jammer, bleek later. Want toen ik op het water stond, was de wind al aardig afgezwakt tot een 4 waardoor ik met de F2 Orbit en de P7 5.4 nog wel lekker een paar rakken heb kunnen varen, maar dat was na een half uur weer voorbij. Ion had het nog even geprobeerd met Fanatic Viper met het 3.0 kinderzeil maar kwam niet weg omdat de wind puur aanlandig was en vlak voor het strandje door de stuwing van het vasteland in een luwte veranderde.

Daarna nog wat prullen aan m'n surfspullen. De trapeze-koordjes van de giek die ik vlak voor de vakantie via marktplaats had gekocht (flink) ingekort. De P7 5.4 wat meer downhaul gegeven (nog steeds is de opgave van de mastlengte van de fabriek, .... niet bereikt). en ander ophaalkoord op de Decathlon-giek.

De spulletjes (3 tuigen en 3 planken) laat ik lekker op het strand achter: heerlijk om alles gebruiksklaar te hebben en als ik klaar ben, schuif ik de tuigjes in elkaar, de planken er bovenop (tegen het wegwaaien) en klaar. Nooit meer gedoe met op- en aftuigen maar meteen aan de slag zodra het waait! De locatie waar ik alles nu laat liggen is iets anders dan vorig jaar, omdat we in een ander huisje zitten, dichterbij het zwemstrandje.

Al-met-al weer helemaal goed, mooi om de kinderen inclusief neef en nicht (die vandaag ook aangekomen waren) het surfen bij te brengen.

Dag 3

Weinig wind vandaag, maar dat zal iets te maken hebben met het instabiele weer van de laatste dagen. De mistral is dan ook niet gekomen. Imme heeft wel lekker op de Viper gesurft. Ze kan nu overstag en naar beide kanten een rakje trekken, best wel goed eigenlijk. Morgen meer.

Dag 4

Weer eens weinig wind. Het weer is nog niet stabiel genoeg blijkbaar voor de Mistral die in de middag altijd opkomt. Imme heeft weer flink geoefend en ze gaat al goed vooruit. Nu het zelfvertrouwen nog en dan kan ze alleen er vandoor.

Dag 5

Het leek niet zo heel hard te waaien omdat de wind aflandig was. Toch maar de F2 + het 5.4-zeil genomen en een tiental rakjes lekker gevaren. Met de 5.4 was ik underpowered dus ik dacht, ik tuig het Hot Sails Crossfire 6.7 op. Toen bleek dat de mastverlenger muurvast zat, maar met de oerkracht van Goran was deze toch losgekomen. Het bleek dat de verf door invloed van het zoute water aan het corroderen was, dus dat was de reden waarom de mastverlenger zo stevig vastzat. Daarna brak tot overmaat van ramp de zelfgemaakte topverlenger: blijkbaar zijn de krachten dusdanig groot dat de (plastic) buis van een roeispaan dit niet aankan. Nadat de topverlenger ingekort was naar 10 cm, was het eindelijk goed.

Joeri (mijn neefje) zag vanaf het balkon van hun appartement dat ik flink aan het blazen was en kwam zich melden voor een surfles. Het ging hem wonderwel goed of, na flink wat aanwijzingen. Dus weer een familielid dat aan het surfen is geslagen!

Dag 6

Het was voorspeld dat het slecht weer zou worden en dat werd het ook. Gelukkig minder slecht (de regen viel mee), maar helemaal geen wind dus ook niet gesurft.

Dag 7

Het on-Kroatische weer lijkt nu gestabiliseerd en dat betekent in de middag een stevig briesje. Vreemd genoeg kwam deze uit het westen, dus aflandig. Het leek net alsof er een soort venturi-effect plaatsvindt, want Bert had maar weinig wind gevoeld bovenop de bergkam toen hij aan het fietsen was. De wind was nogal vlagerig en draaide behoorlijk, maar dat hoort bij een aflandige wind, zo dicht bij de kust. Het waaide maar krap aan, meestal niet dan wel planeren, maar goed, planeren is planeren zullen we maar zeggen.

De helmcamera voor het eerst gebruikt en dat leverde zeer opmerkelijke beelden op: het lijkt net of je er zelf bij bent en het gevoel van snelheid wordt prima weergegeven. Met een muziekje eronder werkt het bijna hypnotiserend, zo mooi zijn de beelden. Het filmpje maar meteen op youtube gezet en iedereen die het maar wil weten, het linkje doorgestuurd (Albert, Joost).

De eerste keer met het 6.7 zeil en het beviel wel. Het zeil voelt veel kleiner, heeft een goede handling en een behoorlijke voortstuwing. Maar alvast geoefend op de cowboy (aan lij gaan staan en dan het zeil laten omklappen, alles het liefst in plané) die verrassend makkelijk was, het leek wel alsof het zeil alles vanzelf doet. De helitack is ook geen probleem voor mij en het zeil. Nu maar wat meer wind afwachten....

Dag 8

Geen wind, geen glorie...

Dag 9

Superdag. Ik zat op het balkon bij Diana, mijn schoonzus, toen ik de Mistral uit het noorden in de verte zag aankomen. In het begin was het nog een beetje lafjes, het planeren was af en aan, maar dat zou weldra veel beter worden toen de wind ging aanwakkeren. In het begin erg veel met de 6.7 gevaren, maar ik kwam er al snel achter dat als deze overpowered is, zeer moeilijk te controleren is en daarom erg veel kracht kost. Misschien dat bijtrimmen (meer downhaul = meer loose leech) gaat helpen, maar het valt te bezien.

De Ezzy 4.5 bleek te klein, dus die maar omgetuigd naar de P7 5.4. Deze bleek in tegenstelling tot de 6.7 een totaal ander zeil: je voelt bijna niet dat je iets in handen hebt; zelfs lijkt het dat het in vlagen (overpowered) juist lichter surft! Ook staat de P7 goed op de North-mast: dat ik ooit anders gedacht had, kwam omdat ik teveel down- en outhaul gaf (om de onderste lat te laten roteren).

Veel materiaal gewisseld, want dat is makkelijk als je setjes klaar op de kant liggen én je kunt makkelijk aan land komen. Heerlijk. Helaas was de F2 Air net te klein, ik heb er wel een paar rakjes lekker mee gevaren, maar het board heeft gewoon iets meer wind nodig. Gelukkig vaart de Orbit ook lekker. Het board loopt met de 36-cm slalom-vin een ongehoorde hoogte: alle scherpe jachten verliezen het van mij in een loefduel!

Lekker wezen trucen: de cowboy lukt nu in planerende conditie! Eigenlijk best makkelijk, want het lijkt op een helitack, maar dan op snelheid. Op ruime koers inzetten en vlak water opzoeken, maar dat was er gelukkig vlak langs de kant. De backwind-jibe is me ook gelukt, maar niet volgens de regel der kunst: ik eindigde met het zeil aan het ophaalkoord, terwijl het de bedoeling is dat je de giek niet meer loslaat als je de roterende beweging van het zeil hebt afgerond.

Lekker dagje dus. Na 6 uur surfen stapte ik moe maar voldaan van het water af. Of eigenlijk: mijn dochter kwam me halen omdat we uit gingen eten in Tkon. Gelukkig was de wind toen al minder....

Dag 10

Pas laat begonnen, want we waren uitgenodigd bij Goran en Ranca voor een uitgebreide lunch, met schaap en varken van het spit. Dat is onderdeel van een nationale traditie, dus vandaar.

Weer lekker gesurft. Het P7-zeil voelt heerlijk aan, een waardige vervanger van de North Orbital die op zich ook niet slecht is, maar een zeil dat neutraler aanvoelt dan de P7 Sado en tóch veel power heeft heb ik nog nooit gehad. Vreemd dat het zo kan lopen want vorig jaar, het eerste jaar dat ik het zeil had, kon ik er absoluut niet mee omgaan, totaal verkeerd getrimd en zo...

Op het water kwam ik een Sloveen tegen die, ondanks dat ik zelf continu in volle plané was, gewoon niet vooruit kwam en alleen maar het dobberen was. Hij had nieuw materiaal, een Naish-freeride board met een 6.0-meter Severne zeil. Op het water sprak ik hem aan dat zijn zeil te vlak stond.

Later heb ik hem op het strand van Kraj wat nadere instructies gegeven en zijn zeil opnieuw getrimd: bijna alle down- en outhaul weggehaald zodat er een lekker profiel ontstaat. Zijn vrouw was aan het hopen dat ik (in haar ogen: een prof) haar man zou helpen, wat dan ook gebeurde. Ook zijn giek stond veel te laag én hij had een zittrapeze waar je als beginner helemaal niets mee kunt. Ik heb hem aangeboden dat hij mijn oude heuptrapeze kan lenen en zie hem wel verschijnen in Ugrinici. Het is fijn om anderen te helpen.

Dag 11

Geen wind. Ellen en Imme hebben op de Viper wat gesurft.

Dag 12

Vandaag hadden we een bootje gehuurd en naar Vrgada en de achterkant van Pasman gevaren. Gelukkig stond er geen wind, want met zo'n klein bootje met golven op de open zee is geen pretje. Dit was tevens de aankomst van de Sloveense surfvrienden, Matjaz en Simon & familie. Toen we in de avond terugkwamen, heb ik ze inderdaad ontmoet. Fijn dat ze er weer zijn, alhoewel we maar 2 overlappende dagen hebben.

Dag 13

Vandaag weer een lekkere Mistral zoals we gewend zijn. Hij was iets aflandig, wat het strarten vanaf het strandje erg moeilijk maakte vanwege de vlagerige en draaiende wind zo dicht bij de kant. Lekker gevaren. Matjaz ging best lekker op zijn nieuwe board (Bic ....), Simon moest nog wat wennen aan zijn Mistral Joker (ja, een heus freestyle-boardje), maar ze komen er wel.