Home / Windsurfen

Kroatië 2010

2008 | 2009 | 2010 | 2011

De 3e keer windsurfen in Kroatië. Dit keer met een waterdichte camera voor plaatjes en filmpjes van dichtbij.

Met een "nieuw" zeil (Point-7 Sado 5.4) en een "nieuw" board, de F2 Air (2003) was het de bedoeling om flink te gaan freestylen, net zoals ik dat ooit met het gele zinkertje (40l) deed. Het board én het zeil zouden er in theorie geschikt voor zijn; helaas viel de F2 Air best wel tegen. Het zeil was meer dan OK, alhoewel het trimmen daarvan wat inleertijd nodig had.

Info

Dag 1 | 25 juli

Amper geslapen na de heenreis op zaterdag die op zich voorspoedig ging en waar we weer volgens traditie weinig geslapen hebben, ben ik toch maar gaan surfen, want ja, als er wind staat... Er stond een flinke Burra die vanuit Biograd aflandig is. Het opstappen is zoals bekend erg moeilijk, maar met de F2 met zijn 100 l die voldoende volume heeft, is het eigenlijk geen probleem: een stukje zwemmen en dan geht's los. Met de rode zinker zou het gewoon niet lukken, dus het is maar goed dat ik die dit jaar maar niet heb meegenomen, met drie planken op het dak was sowieso het maximum bereikt.

Eerst met de Sado, die totaal geen voortstuwing gaf, ondanks de vlagen tot 7: het leek net alsof ik helemaal niets in handen had, de wind 'gleed' er gewoon langs. Ik begreep er niets van en ik was in de veronderstelling dat de 4.5 meer kracht leverde. Dat was ook zo, want toen ik die er op gezet had, ging het een stuk beter, maar ook niet optimaal want het zeil was te klein voor de luwtes (4-) en te groot voor de vlagen (7).

Een extra complicerende factor was dat ik niet gemakkelijk het zeil kan natrimmen, omdat vanwege de aflandige opstapplaats het erg moeilijk en zwaar was om aan land te komen. Dan maar zo gelaten en doorgesurfd met een onvoldoende aangetrokken neerhaler, waardoor ik juist in de vlagen in de problemen kwam. Gevalletje vette pech.

Maar goed, voor zo'n eerste dag, best lekker gesurft ondanks de verschrikkelijk vlagerige en aflandige wind. Ik moest er mee ophouden omdat ik gewoon niet verder meer kon en dat klinkt dan weer erg goed, toch?

Dag 2

Op zich had ik wel kunnen surfen, maar omdat ik zo bekaf was van de vorige dag, stelde ik het moment uit tot in de middag. Helaas ging toen de wind liggen waardoor het moment voorbij was.


^ Klik op de afbeelding voor het hele filmpje

Dag 3

Aan het eind van de dag begon het te waaien, eigenlijk onverwacht want het was zwaar bewolkt: voor Kroatische begrippen een zeldzaam weertype. Ook was het wat frisser dan normaal, 'slechts' 25 graden.

Ondertussen had ik op internet opgezocht wat er nu precies verkeerd was aan (de trim van) het Sado-zeil. Het blijkt dat een zeil van de nieuwe generatie heel anders getrimd moet worden: de bolling wordt geregeld door de neerhaler en niet of zeer beperkt door de uithaler. In mijn poging loose leach te krijgen i.c.m. mijn nieuwe P7-mast (het zeil stond en surfde voor geen meter met de North-mast) heb ik de neerhaler veel te sterk aangetrokken. Ja, een mooie loose leach, maar absoluut geen bolling en dus geen voortstuwing!

Bovendien moet je precies de gieklengte hanteren die aangegeven wordt; ook dit ging fout, want ik had de giek op 1.80 staan, terwijl 1.71 het maximum is. Met fabrieksopgave gaan de onderste twee latten naast de mast staan, wat op zich het roteren moeilijker maakt (wat ik eigenlijk wilde voorkomen door eens flink uit te halen), maar de bolling kwam er mooi in te zitten.

Met die twee aanpassingen, de neerhaler minimaal aangetrokken en de uithaler beperkt tot 4 vingers, stond en surfde het zeil erg fijn, veel voortstuwing en veel handling. Wel moest de mastvoet ver naar voren om het oploeven te beperken.

Zoals gezegd: laat begonnen en ook erg laat doorgegaan. Al surfend kon ik van de mooie rode zonsondergang genieten!

Dag 4

Niet gesurfd, te weinig wind. De wind is gedraaid en waait op zich uit een vreemde richting, pal aanlandig. Dit duidt op een weersverandering, mogelijk een Yugo (uit ZO) die in het verschiet ligt.

Dag 5

Precies, de winddraaiing van woensdag deed inderdaad de Yugo ontsteken. Vandaag laat begonnen want 's morgens gingen we eerst de omgeving verkennen met de fiets, tot aan Pakostane. Na terugkomst meteen gaan surfen, en het ging best lekker. Het zeil was precies goed en op sommige stukken was heerlijk glad water, waaronder de ingang van het haventje. Daardoor kon lekker veel publiek meegenieten van de powerjibes, die gingen heerlijk.

Dag 6

Onweer toen we wakker werden en onweer toen we naar bed gingen. De hele dag door dus slecht weer en behoorlijk koud, nogal on-Kroatisch allemaal.

Dag 7

De wisseldag. Voor het eerst op het eiland Pasman, maar de naweeën van het onweer van gisteren moesten nog overwonnen worden. Wel al lekker op het eiland, de drukte van Biograd achter ons gelaten. Ion en Glenn hebben nog wel even geoefend met wat minder wind, en op zich ging dit goed. Ion heeft het tot nu toe niet aangedurfd om met de 4.5 weg te gaan, iets wat hij op zich wel zou kunnen maar in zijn hoofd nog niet klaar voor is.

Dag 8

Onverwacht kwam de wind in de middag opzetten. Op een-of-andere manier was deze ook weer snel weg, maar dat mag de pret niet drukken. Het was maar krap aan: de Bic met slalom-vin planeerde meer dan goed, maar een echte powergijp zat er niet echt in, het waaide niet echt door. Nu bleek ook de de Bic een pure plane-machine was, want de F2 + P7-zeil ging voor geen meter: slechts af en toe eens wat planeren, daar was alles ook mee gezegd.

Glenn had ook nog goed met de Viper + 4.5-North gesurfd. De 5.6 zou te zwaar geweest zijn, maar daar had hij de dag ervoor al goed mee geoefend. Ion heeft even met de 4.5 gesurft op de Viper en dat ging goed, ondanks dat hij zelf dacht dat het niet zou gaan: hij kon het zeil gemakkelijk ophalen en starten; je zou zeggen dat hij over zijn angst voor het grotere zeil heen is.

's Avonds nog even een gebroken giek met hulp van Goran gerepareerd. Een stuk plastic buis erin, 4 schroeven en hij doet het weer. Misschien verstandig om deze 30 jaar oude giek toch maar eens te vervangen?

Dag 9

De aankomstdag van de Slovenen, Matjas en consorten. Niet gesurft, maar wel mooi weer.

Dag 10

Even een paar rakken voorzichtig geplaneerd met de Bic, eigenlijk mag het geen naam hebben, maar het telt toch mee als surfdag... Een andere surfer met het modernste materiaal (breed slalomboard) aan lij voorbijgegaan, hij dobberend en ik planerend: niet leuk voor hem, maar wel leuk voor mij, zeker als je ziet hoeveel potentieel de oude meuk (20-30 jaar oud) nog heeft. En dat noemen ze vooruitgang?

Glenn en Ion hebben geoefend met de trapeze en het ging ze beide goed af, zowel het in- als uithaken gaat goed. De zittrapeze is eigenlijk iets te groot, maar met het zitstuk van mijn andere trapeze om de schouder heen, blijft deze toch goed zitten. Bij thuiskomst maar eens een echte kopen, wat ik al van plan was.

Dag 11

En weer later op de middag kwam er weer een (bescheiden) windje opzetten.

Voor Matjaz de helitack voorgedaan, die hij later ook lukte, weliswaar met wat minder wind, maar toch. Glenn ging erg goed met de Viper en de 5.6 North Infinity, op sommige stukken planeerde hij zelfs: hij heeft nu erg goed door hoe het werkt en kan goed gaan hangen als de wind in het zeil komt.

Ion weigert op een-of-andere manier met de 4.5 te gaan varen omdat hij zelf nog steeds het idee heeft dat dat te zwaar is, ondanks dat het een paar dagen eerder toch erg goed lukte, eigenlijk zonder problemen. Dat hij niet met de 4.5 wil surfen is toch echt wel jammer, want vandaag had hij goed kunnen planeren, met de Bic of de Viper. Maar ja, dwingen kun je hem niet en dat is maar goed ook.

Dag 12

We kwamen terug van onze eigen Kornati-tour: we hadden een bootje gehuurd en waren naar het andere kant van Pasman gegaan en aldaar gegeten in een schilderachtig restaurant aan een baai. Ergens nog twee dolfijnen gezien, in de verte dan wel, maar onmiskenbaar weer een prachtig gezicht.

Bij terugkomst kwam er, als donderslag-bij-heldere-hemel, een enorme onweersbui opzetten. In het begin minimaal 7 of meer en later, na een half uur wat afzwakkend tot 6. Omdat ik bij de boot bleef die in Tkon motorpech had gekregen, heb ik het eerste stuk niet meegekregen (niet gesurft dus...) en dat was achteraf misschien wel goed, want ik weet niet of mijn drietje of ik het had gehouden! Wat een natuurgeweld...

Daarna, toen het eigenlijk al een beetje minder tekeer ging nog even lekker gesurft met het kleine materiaal, de F2 en de 4.5. Het was meer vechten dan echt lekker ontspannen 'locker' bezig zijn: er stond een nogal vlagerige wind en behoorlijke golven van de stevige wind daarvoor. Bovendien was het zeil, de 4.5 North niet lekker getrimd. Ik ging door tot ik de golven niet meer kon zien, bijna in het volledige donker en was behoorlijk uitgeput van dat uurtje bezig zijn!

Dag 13

Na het slechte weer van gisteren, is het eventjes wachten totdat het weer weer stabiel wordt en de mistral als vanouds 's middags komt opzetten. Eventjes geplaneerd, maar alle beetjes tellen.

Nog even de zeillat van de North Infinity gerepareerd, deze was door het latzakje bij de (enige) camber heen geschoten. Even de lat wat breder gemaakt met wat plastic van een plastic fles, wat tape er om heen en klaar: hij kan er weer voor 10 jaar tegenaan.

Dag 14

En weer een wisseldag. Dit keer ging het snel want het was im 5 min gepiept, van Goran naar Villa Anita (what's in a name), hemelsbreed 100 m uit elkaar! Maar geen wind helaas.

Een zeillat bij een zeil van Matjaz vertoonde hetzelfde euvel als bij mij gisteren, dus ook bij hem op dezelfde manier gerepareerd. Hij ook weer blij; het was trouwens een zeil van Simon die de dag daarvoor al vertrokken was.

Dag 15

Het stabiele weersysteem is weer terug, na dagen ontregeld te zijn door het slechte weer. Met de stabiliteit komt ook de Mistral in de middag weer terug.

Glenn en Ion hebben voor het eerst geplaneerd. Glenn op de Viper en de 5.6 North-zeil, Ion op de Bic met het 4.5-zeil. Het heeft allemaal een tijdje geduurd, maar eindelijk was het dan zo ver, lekker planeren! Glenn kon goed de trapeze gebruiken en stond er erg goed op, waardoor hij uitstekend de kracht van de wind kon opvangen. Glenn stapte in ieder geval met een lach van oor tot oor van het water af.

Ion moest wat overtuigd worden dat hij gemakkelijk de 4.5 kon houden met wat hardere wind, wat ook het geval bleek te zijn. Trapeze-surfen laat nog even op zich wachten, maar ook dat zal weldra komen.

Dag 16

Een uurtje of wat gesurft. Het was krap aan, maar heb toch Matjaz weer een beetje verder kunnen helpen met zijn gijp.

Dag 17

Het waaide slechts een half uur, maar het waaide zeer goed. Ion heeft fantastische opnamen gemaakt vanaf de Viper met de waterdichte camera. Daardoor was het mogelijk om om hem heen te surfen en dat heeft unieke beelden opgeleverd, de beste van mijzelf tot nu toe!

Dag 18

Niet gesurft. De laatste dag van de Sloveense vrienden die we overigens op de terugweg in Slovenië gaan bezoeken.

Dag 19

Niet gesurft. De laatste dag.