Home / Blog

Een nieuw begin? #windsurfen

Nadat ik zeker 20 jaar niet gesurft had en in 2008 mijn oude surfspullen had opgepakt om in het paradijselijke Kroatië te gaan surfen, heeft het daarna toch nog weer eens 15 jaar geduurd voordat ik écht doorpakte, met 'nieuwe' spulletjes en zo. Eind 2023 was het zover...

Onze boot ligt in het seizoen op de Grevelingen (in Bruinisse) en we varen nogal eens naar de Brouwersdam, op weg daarnaartoe gaan we altijd door een windsurfgebied. Daarbij schieten er dan windsurfers links en rechts voorbij, en dan begon het toch weer wel een beetje te kriebelen: wat zou het fijn zijn om hier je surfsetje te hebben en dan lekker mee te doen...

Wat vooraf ging
Vóór mijn (soort van) herintrede in 2008 had ik ook al ruim 20 jaar helemaal niet gesurft, en daarna ook maar sporadisch, eigenlijk alleen in Kroatië. Vanaf die tijd wel wat spulletjes aangeschaft zoals een Point-7 5.4 powerwave-zeil, een Point-7 SDM-mast 430/70%, een Hot Sails Crossfire 6.7 en een F2 Air (uit 2003), die in de markt gezet was als freestyle-board. De bedoeling was om die F2 Air en dat P7-zeil te gebruiken voor bump-en-jump, iets wat ik uiteraard niet kon met de veel grotere BIC Hardrock (2m80/130l) en de F2 Orbit (2m80/120l) die ik destijds tot mijn beschikking had.

Ondanks de hoge verwachtingen, heb ik nooit echt lekker op die F2 Air + P7-zeil gevaren. Had natuurlijk wel een ideaal in het hoofd, dat befaamde gele board. Een zinker van 40 liter die je al kon gebruiken vanaf 3.5 Bft, zo snel planeerde dat ding aan, ondanks dat destijds mijn grootste zeil slechts een 4.5 was! Het was ook mijn enige board, best bijzonder omdat het een zinker was. Kon met dat board lezen en schrijven en elke mogelijke bocht die ik in gedachten had, draaien; sprong ook gemakkelijk. De Air was natuurlijk stukken levendiger dan de grotere boards zoals de BIC en de F2 Orbit, maar kwam niet in de buurt van dat illustere gele board.

Het nieuwe board
In het najaar van 2023 in een soort van opwelling een Starboard Kode Wood 86 gekocht, een kruising tussen een wave- en een freestyle-board, voor de luttele prijs van 200 euri. Het ding is met zijn 6 kilo net zo superlicht als dat gele board, is met 2m30 net zo lang en lijkt qua outline ook als 2 druppels water op dat gele board (lekker breed achter) dus heerlijk draaien en springen. De verwachtingen zijn weer hooggespannen....

Het nieuwe tuig
Maar dan de rest van het spul. Had natuurlijk al de Point-7 Sado 5.4 (in 2010 voor 100 euri 2e-hands gekocht) die qua grootte/karakter prima op de Starboard Kode zou kunnen passen (groter moet je niet willen op zo'n board), maar daaronder had ik eigenlijk niets meer. Mijn lievelingszeil, de Ezzy Wave 4.5 was volledig gedelamineerd en bij de spulletjes die ik van Joost, een oude surfvriend van mij had overgenomen, zat niets behoorlijks c.q. moderns meer bij van die grootte.

Dan maar via Markplaats een Naish Force V 4.7 aangeschaft, dat is net als de Sado een powerwave-zeil dus dat trekt lekker, maar is wel redelijk neutraal én heeft een lichte handling. 'Helaas' had dit zeil een RDM-mast nodig, die moderne extreem dunne masten, ook wel skinny genoemd; RDM staat voor Reduced Diameter Mast, een standaard mast heet dan SDM = Standard Diameter Mast. Was dus gedwongen om er een RDM-mast bij te kopen. Dat is een Loft RDM 400/65% geworden, met 1600 gr veel lichter dan ik gewend was met SDM, dat heet pas vooruitgang! Deze mast past met verlenging ook op de P7 5.4 die, dankzij het skinny karakter ineens wél lekker roteert, 2 vliegen in 1 klap dus.

^ Van links naar rechts, de Point-7 Sado 5.4 (2008, powerwave), Naish Force V 4.7 (2009, powerwave) en Neil Pryde Wizard 3.8 (2019, freestyle); de P7 en Naish worden gevaren met de Loft RDM 400/65% als mast, de Wizard met de Unifiber RDM 340/100%

Het spul gecomplementeerd met een zo goed als nieuwe Neil Pryde Wizard 3.8 [2019], een echt freestyle-zeil, dus superlicht (4-batten) zowel qua gewicht als handling. En een Neil Pryde Combat 2.9 uit de voorraad van Joost, voor 8 Bft en hoger, 'last man standing' condities. Op de Wizard zit geen variotop dus heb ook daarvoor een passende (RDM-) mast voor moeten aanschaffen, het is een Unifiber RDM 340/100% geworden, met 1300 gr werkelijk onwaarschijnlijk licht, zal wel komen doordat deze 100% van carbon is. De mast past ook (precies) op de 2.9 Combat, dus heb dan dankzij die superlichte mast een heerlijk licht setje voor de extreme omstandigheden. En dankzij de 2 aparte masten + mastverlenger hoef ik nergens met een variotop te varen (variotop ziet er nogal slordig uit).

Minimale kosten
Heb de kosten van de investering in 2023 met zo'n 1300 euri lekker laag kunnen houden door bijna alles 2e-hands of via de uitverkoop te kopen. Al met al heb ik nu een heerlijk setje met een modern board, moderne zeilen en superlichte masten, klaar voor nieuwe trucs als de vulcan, donkey jibe, front loop en nog veel en veel meer. Oude tijden herleven toen ik alleen maar aan het freestylen was. Nu het varen nog...

Totale investering in 2023: 1.315,-

Naschrift 1-1-2024
De kop is eraf, op nieuwjaarsdag gesurft en het was best druk bij het Engelermeer met wat andere surfers, een trosje wingfoilers, een sup'er en de bekende nieuwjaarsduikers (heel veel herrie en maar weinig actie hahahaha). Nou ja, surfen? Er stond niet genoeg wind om te planeren maar wel genoeg om de spulletjes uit te testen, zowel die van mij als die van zoon Ion.

Om maar met mij te beginnen, het P7-zeil stond er dankzij de nieuwe rdm-mast prima op, eindelijk zeg maar. Het board was even wennen want met 86 liter is de Starboard Kode weliswaar geen echte zinker, maar je staat zonder snelheid toch gewoon met je enkels onder water, een semi-zinker dus. Zeil optrekken lukt wel, maar daarna is de stabiliteit zo ongeveer nul: samen met de zwakke maar vlagerige wind resulteerde dat vaak in een nat bad. Maar goed, alle begin is moeilijk. Ion ging op zich goed op de F2 Air 95l en de North Natural 5.8. Hij kon het zeil goed optrekken en een paar keer op en neer varen. Vooraf waren er wat twijfels over het board (te klein?) en het zeil (te zwaar?) maar die twijfels lijken ongegrond.

Met een temperatuur van 7 gr (water zal wel kouder geweest zijn) waren onze nieuwe pakken en laarsjes goed warm. En we konden de pakken ook goed zelf dicht maken door de rits aan de voorkant, het pak is ook veel waterdichter dan. Nu maar wachten op een lekker winddagje in het voorjaar, om er eens echt voor te gaan!