Weblog Cyclo'sCols Ardennen Links

Galibier 1989
Luik-Bastenaken-Luik 1989
Alpe d'Huez 1990
Marmotte 1998 (cyclo)
Joseph Bruyere 1999
Eddy Merckx 2001 (cyclo)
Ardennen MTB najaar 2001
Fiets Challenge 2002 (cyclo)
Eddy Merckx 2002 (cyclo)
Claude Criquielion 2002 (cyclo)
Fiets Challenge 2003 (cyclo)
Huy 2003
Eifel 2007

Fietsen heb ik eigenlijk altijd al gedaan. In de tijd dat mijn broertjes Ronald en Edwin aan jeugdwielrennen deden, anno 2002 zo'n 25 jaar geleden, placht ik, buiten de officiële clubcircuit om, mijn rondjes te fietsen. Een daarvan was het roemruchte rondje Heusden van +/- 25 km.

Gefietste tijd? Omdat ik geen horloge had en al zeker geen tellertje, nu zo ongeveer standaard op elke fiets, moest ik op de keukenklok de tijd onthouden waarop ik weg was gegaan, mezelf het leplazarus fietsen, thuiskomen en eerst op de klok kijken voor de eindtijd; pas daarna kon ik bijkomen. Tot mijn verbazing las ik in "De Renner" van Tim Krabbe dat hij exact hetzelfde deed.

Snelheid? Tim Krabbe kende ook het probleem dat je niet wist wat je gemiddelde snelheid was omdat je de afstand niet kende was. Hij loste het op door het parcours in een bepaald verzet te fietsen en te tellen hoeveel pedaalslagen hij had gemaakt. Door een eenvoudige rekensom kon je zo de afstand berekenen. Ik lostte het op door het parcours na te rijden met de auto.

Daarnaast fietste ik met Tom wat langere tochten, onder andere in de Vogezen en meerdaagse tochten naar de Ardennen met tussenstop in Heerlen.

Later ben ik samen met Tom in de fietsclub van de Hoogeveens terechtgekomen. Dit was een club die voornamelijk bestond uit leden van de familie Hoogeveen, te weten Cas, Ad, Frank en Gerard. Met Cas en Ad hebben Tom en ik Luik-Bastenaken-Luik (L-B-L) gefietst (de échte, startplaats centrum van Luik, 245 km). In deze periode ook nog de Galibier en Alpe d'Huez gedaan.

Daarna is er de klad in gekomen. Er zijn jaren verstreken dat ik niet fietste en zelfs de fiets niet meenam op vakantie. Zoiets zou nu ondenkbaar zijn! Je ziet het ook terug in de activiteiten: die waren er namelijk niet!

Toen ik wat gewichtsproblemen kreeg, zo rond 1997, haalde ik de Alan weer van stal en begon als een beest te trainen. Het bleek al snel dat mijn trainingsarbeid zeer effectief was, dat wil zeggen, ik fietste al snel behoorlijk hard. Dat was natuurlijk een stimulans om nog harder te trainen. De eerste uitdaging lag in het rijden van Marmotte in 1998, waarom ook niet?

De 28. Het extra gewicht (+10 kg) was zoals verwacht goed te merken tijdens beklimmingen: de Rosier in de Ardennen bij Ruy beklom ik met mijn Alan altijd met 43x21. Nadat ik pas weer was begonnen, was dat opgelopen naar 43x28. Nu met de Trek, waar 23 het grootste achter is, draai ik 39x19 en sommige stukken zelfs 17. Ik zeg wel, "zoals verwacht", maar op het moment dat je de 28 MOET schakelen, denk je dat het aan alles ligt, behalve je gewicht.

Uiteindelijk heeft het geresulteerd in een fanatieke benadering van het fietsen, wat zich onder meer uit in de activiteiten en de doelen. Wat de activiteiten betreft, cyclosportieven zijn het speerpunt, gewone tochten zoals de voorheen gereden L-B-L en Joseph Bruyere Classic hebben niet meer mijn primaire belangstelling. Voorbeelden zijn de Marmotte en de Grand Fondo Eddy Merckx. Van recreatief ben ik prestatief geworden.